असार १३ ॥ २०६४
दादा ॥
म सन्चै छु । पशुपतिनाथका कृपाले तपाँई पनि खाडी मुलुकमा सन्चै हुनुहोला भन्ने कामना गर्दै छु ।
खास खवर त केही पनि छैन । हुनत खवर नै किन चाहियो र दुई चार अक्षर कोर्न ।
तपाइको विजुलि पत्र पाए । यो विजुली पत्र नै आजकल तपाईको र मेरो कुरा कानीको आधार भएको मा कतिवेला खुशी लाग्छ त कतिवेला दुख पनि । अझै भनु भने अक्षरले मात्र पनि खुशी बनाउँछ ।
अनि तपाइ आउने खवरले त खुसि नै बनायो । खाडीको दुनियामा बस्दाबस्दा वाक्क भएर फर्कन खोजेको मेरो दाजुको समाचार ले मलाइ खुशि नबनाउने कुरै भएन । भाई को व्यवस्थाको वारेमा मैले पनि गहन रुपमा सोचेको हो नै तर मलाई लाग्छ उसले अव जागीर गरेर काठमाण्डौमा बस्दा उपयुत्त हुन्थो । हालसम्म पनि महेश काठमाण्डाैमा नै छ । उसले केही गरे हुन्छ अव फुर्सदको समयमा । मैले पनि त्यही भनेको छु । तपाईको नया खवर केही भए लेखि पठाउनुहोला ।
उहि तपाइको भाई
--
बाबुराम अर्याल
नेपालबाट
दादा
शुभ बिहानीको सुरुवात सँगै यो मेल लेख्ने प्रयास गदै छु ।
नया र ताजा समाचार त आजपनि मसँग केही छैन तर पनि एक दुई अक्षर कोर्ने जमर्को गर्दैछु ।
हरेक दिन एउटा सानो पत्र म मेरो विदेशमा रहेको दाजुसँग शेयर गर्न पाउँदा आफैलाई भाग्यमानी ठान्दछु । जे होस इन्टरनेटको दुनियासँग रम्न पाउँदा खुशि छु ।
घरमा फोन नगरेको धेरै भइसक्यो आज गर्छु भनेको छु । आमा बाबा सन्चै हुनुहुन्छ होला जस्तो लागेको छ। नत्र त घरवाट आमाले फोन पक्कै गर्नुहुन्थ्यो होला ।
बर्खा लागेको छ यहाँ पोखरामा त तर घरतिर पानि परेको छैन भन्दैहुनुहुन्थ्यो आमा ४ ५ दिन अगाडी फोन गर्दा । घरतिर यसपालि मकै राम्रो भएन किनकी पानि नै परेन ।
जेष्ठ महिनामा त म घर जादा मकै नै छरेको थिएन ।
आज थोरै समय निकालेर लामो मेल लेख्ने जमर्को गरेको छु ।
http://literaturebabu.blog.co.uk
दादा यो ब्लग मैले आफै बनाएको छु हेर्नुहोला अनि तपाईको साथिहरुलाइ पनि फरवाड गरिदिनुहोला ल
